Sportaanbieders Zwembaden Events

Martin: Tussen de oren #2

Onze blogger Martin is terug van weggeweest! Deze fanatieke hardloper is niet vies van een marathon maar deze keer liep het allemaal toch iets anders dan verwacht. Lees hier zijn tweede blog over zijn voorbereidingen voor de marathon. Zijn eerste blog gemist? Lees ‘m hier!

De marathon van Rotterdam.
Hoewel ik maar zo’n drie uur, ondanks de slaappil, geslapen heb, voel ik mij krachtig. Ik denk aan de medailles van de eerdere marathons, die ik altijd aan mijn moeder schenk. Iedere medaille heeft zijn verhaal.

Ik start in het 03:00 uur blok. Het is een zonnige dag en het tempo is goed, iets voor op schema. De eerste 10 km. zijn dan ook zo gedaan. Dan gebeurt er iets merkwaardigs. Een soort roes. Ik kijk niet meer naar mijn schema op mijn sporthorloge. Ik loop een hoger tempo in ieder geval. Een soort boosheid, anders kan ik het niet duiden. Boos op het ziek zijn van mijn moeder. Hoewel ik er niet bewust van ben, vergeet ik te eten en sla ik een drinkpost over. Boos op de omstandigheden, boos op de grillen van het leven. Rond de 26 km. word ik terug gesmeten uit de roes. De rekening voor het verliezen van mijn focus wordt gepresenteerd en meteen voel ik alle pijn. Licht in mijn hoofd. Ik werk snel mijn gels naar binnen, maar het is al te laat. Een flinke pijnscheut in de hamstrings zet mij minutenlang geparkeerd aan de kant.

Op het 30 km. punt staat mijn pa met bevoorrading. Nieuwe gels, elektrolyten en opgeloste paracetamol. Ik heb het hard nodig. Hij ziet dat ik niet goed zit. Ik probeer mezelf te herpakken en ga door voor het laatste stuk. Het blijken zware lange kilometers. Het is ook erg warm geworden. Niet eerder moest ik zo afzien. Ik moet denken aan het artikel in het Algemeen Dagblad. De marathon is voor mij een trainingspartijtje. Maar nu zou ik het liefst stoppen. Uitstappen, naar huis en naar bed. Maar ik mag niet stoppen.

Mijn cap trek ik nog wat meer naar beneden, ik richt mijn blik op de meters voor mij en loop door. Het publiek en de bekenden langs de weg zie ik niet meer. Mijn pa die naar het 38 km. punt is gelopen, zie ik niet meer. Ik finish op 04:13:20 en word opgevangen door een journalist van het Algemeen Dagblad tegen wie ik mijn teleurstelling spui.

“Dit was een zware, het zat niet goed in het koppie.”

In de avond geef ik mijn medaille aan mijn moeder. Ook deze medaille heeft een verhaal gekregen.

marathon

marathon

0 Reacties

Lees ook deze berichten:

Martin: Tussen de oren #1 Trainen voor de marathon
Road to HandbikeBattle, één week te gaan Jubileumtraining
Wil jij ook bloggen voor

Rotterdamsport.nl?

Agenda
Sport van de maand
Rotterdam handbalt!

De maand oktober staat in het teken van handbal!

Lees verder
Meest gelezen
#Events
Een nacht lang sporten
#Sport
4x voordelen van Aquarobics!
#Sport
Alles over sportblessures
#Sport
Voetbalfestival voor meisjes
Geplaatst op Instagram
Volg ons