Sportaanbieders Zwembaden Events

Mijn eerste triathlon! Viel helaas in het water.

Onze blogger Ingrid is groot zwem-, fiets- en hardloopfan maar gek genoeg heeft ze nog nooit een triathlon gedaan. Nu is het zover, haar eerste triathlon: de Traithlon010.

Drie weken geleden kwam ik op het briljante idee om als voormalig wedstrijdzwemster, hardloopverslaafde en fietsfan eens mee te doen aan een triathlon. Traithlon010 werd het. Mijn laatste zwemwedstrijd moet ergens rond mijn veertiende geweest zijn, dus  ik besloot snel de draad weer op te pakken met een spoedtraining. De volgelopen zwembrillen, klotsen chloor in mijn keel en halve hyperventilatie tijdens het borstcrawlen had ik na vijf trainigen wel weer redelijk onder controle. Wat kon mij nog gebeuren op 16 juli? Niks. Wel dus. Blauwalg. Het zwemonderdeel vervalt. De triathlon wordt een run-bike-run.

Incognito meedoen?
En dat is balen, met twee scheenbeenblessures.  Ik kan net weer een beetje pijnvrij lopen op langzaam tempo, maar dat moet dan wel écht in slow-motion. Tijdens een wedstrijd in een tempo lopen van rond de 6 minuten per kilometer op twee korte stukken van 2,5 km en 5 km is voor mij een grotere uitdaging dan’m zo snel mogelijk voltooien. De nare visioenen dat ik als laatste finisher gehuldigd zou worden hielden me flink bezig. Ik heb nog overwogen om een pruik te kopen, grote donkere zonnebril op te zetten en in Hoka’s mee te doen zodat niemand me zou herkennen.

traithlon010

Uiteraard ook op de fiets heen en terug naar het evenement. 20 km warming-up, 20 km cooling down.

Rookie
Ik ben overduidelijk een rookie bij de Triathlon010. Ik voel me mega unfashionable als ik bijna de enige ben met hardloopoutfit aan in plaats van een ‘tri-suit’. En stíckers in een startnummer enveloppe? Uhm? Ok, voor je helm en je fiets blijkbaar. Wist ik veel. Ik speld netjes mijn startnummer op mijn topje als iemand me vertelt dat die tijdens het rennen op je buik moet en tijdens het fietsen op je rug. Hoe dan, waarom krijg ik er niet gewoon twee?! Vandaar dat iedereen startnummerbandjes om heeft. Die kan je makkelijk van voor naar achter draaien. Right. Ik besluit mijn shirtje maar gewoon achterstevoren te dragen op de fiets in plaats van met speldjes te gaan lopen klooien in de wisselzone. Ook zo handig: ik hardloop altijd met een hoge staart op mijn hoofd.  Zet ik na het rennen mijn helm op mijn hoofd. Au, past niet. Lage staart dus. Niet over nagedacht. En laten we het er maar niet over hebben dat ik bij het wisselen van fietsen naar hardlopen mijn Nikes in de eerste instantie niet meer kon vinden.

Vooraf vroeg iemand me wat mijn streeftijd was. Geen seconde over nagedacht. Ik wist alleen dat ik zo langzaam mogelijk ging lopen en zo hard mogelijk ging fietsen. Uiteindelijk ging ik de finish over in 1 uur en 27 minuten. Blij mee? Mwah. Hoe harder ik ergens mijn best voor moet doen, hoe meer ik geniet en hoe groter de voldoening is. Op rustig tempo lopen in een wedstrijd, voelt frustrerend en niet als hard werken. Maar ik heb wel een erg leuke duurtraining gehad, zo zie ik het maar. Het was gaaf om de afwisseling te doen tussen het hardlopen en het fietsen. De sfeer was gezellig en het was een goed parcours in een mooie omgeving. Het nodigt zeker uit om een volgende keer weer mee te doen. Hopelijk dan zonder blauwalg en zonder blessures! En mét tri-suit.

De vermoeidheid eruit
Op zondagavond heb ik mezelf nog getrakteerd op een sportmassage bij QoQo Massage. Leek me wel goed met mijn blessure. En natuurlijk ben ik de afgelopen weken ineens mijn spieren anders gaan gebruiken. Veel meer fietsen en vanuit het niets gaan zwemmen. Na al die kilometers van de afgelopen weken zat de vermoeidheid en stijfheid toch wel een beetje in mijn lijf.  De dame vond vooral knopen in mijn nek en spanning in mijn rug en kuiten. En geloof me: na een uur op die tafel met watervalmuziekjes op de achtergrond stroomt de vermoeidheid letterlijk je spieren uit. Dit was zo hard nodig. Je voelt het verschil zo goed. Dit ga ik vaker doen! Echt geen geen overbodige luxe als je zes keer in een week sport ;). Het is supergoed tegen vermoeidheid en goed voor je herstel!

Liefs, Ingrid

traithlon010

Lees ook de andere blogs van Ingrid:
Ingrid op weg naar de Traithlon010
Suppen in Rotterdam
Stratenlopen in (omgeving) Rotterdam
Ingrid gaat hardlopend door Ibiza
Training op Rotterdamse bergen voor de halve marathon van de Mont Ventoux
Een PR tijdens een zomerse Rotterdam marathon: Wat een dag!
APK-Keuring voor mijn lijf
Hardloopstruggles
Hardlopen in de stad
Even voorstellen: blogster Ingrid
0 Reacties

Wil jij ook bloggen voor

Rotterdamsport.nl?

Agenda
Sport van de maand
Rotterdam Sport op Maat!

De maand september staat in het teken van Sport op Maat!

Lees verder
Meest gelezen
#Sport
Rotterdamse Madelon doet mee aan WK triatlon
#Sport
Een passende sport voor iedereen
#Sport
Voetbalfestival voor meisjes
#Nieuws
Dames fietstocht voor het goede doel
Geplaatst op Instagram
Volg ons